Մեռելոցը միայն գերեզման այցելելու, ծաղիկ դնելու կամ մեր ննջեցյալներին մարդկային զգացմունքներով հիշելու օր չէ։ Մեռելոցի կենտրոնում Սուրբ Պատարագն ու Հոգեհանգստյան կարգն են, որոնցով Եկեղեցին աղոթում է իր ննջեցյալ զավակների համար...
Այսօր Մեռելոց է՝ հիշատակի եւ աղոթքի օրը։ Այս օրը Եկեղեցին մեզ կանգնեցնում է կյանքի ամենախոր առեղծվածի՝ մահվան առջեւ, որպեսզի մահվան մեջ չտեսնենք միայն վերջ, այլ հիշենք այն խոստումը, որ Քրիստոսով մահը այլեւս վերջին խոսքը չէ...
Մարդկային սրտի աղաղակը իրապես արտահայտում է իրեն հույժ անհրաժեշտ հավատի կարիքը. ինչպես պարզ արտահայտում էր այս աղաղակը, որ Ինձ ուղղվեց, երբ Ես երկրի վրա էի...
«Ով իր հորը կամ մորը սիրում է ինձնից ավելի, ինձ արժանի չէ։ Ով իր որդուն կամ դստերը ինձնից ավելի է սիրում, ինձ արժանի չէ։ Եվ ով չի վերցնում իր խաչը և չի գալիս իմ հետևից, ինձ արժանի չէ»...
Դո՛ւ այցելություն, Դո՛ւ քավություն, Դո՛ւ երանություն,
Դո՛ւ ես բժշկում, Դո՛ւ ես ողորմում՝ Միա՛յնդ Հզոր,
Կենդանի անճառ, Տեր Հիսուս Քրիստոս, բարերար Աստված...
Ադրբեջանում հասարակությունը վատ աչքով է նայում օկուպացված Արցախին։ Հատկապես Արցախի տարածքում ծառայողները, նրանց ծնողները կարծում են, թե իրենք հայտնվել են դժոխքում։ Երեկվանից սոցցանցերի ադրբեջանական տիրույթում զայրույթ և անեծք է պտտվում սեփական բանակի հրամկազմի հասցեին։ Հատկանշական է, որ ալիևների դինաստիան սուր քննադատության է ենթարկվում միայն նրանց կողմից, ովքեր չեն բնակվում Ադրբեջանում...